Kościół Parafialny pod wezwaniem Wniebowzięcia N.M.P. w Zagórzu z XVIII w.; w centralnej części ołtarza znajduje się najstarszy w tym zakątku Polski gotycko-renesansowy, łaskami słynący, obraz Zwiastowania N.M.P. Powstanie kościoła oraz początki kultu Matki Bożej Zagórskiej sięgają początku XIV wieku.

Ołtarz główny z cudownym obrazem Zwiastowania N.M.P. w kościele parafialnym w Zagórzu.

Cerkiew parafialna obrządku greckokatolickiego pod wezwaniem Św. Michała ( obecnie prawosławna ) zbudowana w 1836 r.

Cerkiew w Wielopolu zbudowana w 1865 r. W jej wnętrzu znajdują się fragmenty ołtarzy z końca XVIII w., m.in. przenośny ołtarzyk z rzeźbą Matki Boskiej z Dzieciątkiem z XX w., XVIII-wieczny, rokokowy obraz Zwiastowania N.M.P. oraz namalowany w 1900 r. przez sanockiego malarza Kazimierza Lisowskiego obraz przedstawiający Św. Michała Archanioła.

Kaplica grobowa na starym cmentarzu wzniesiona w 1840 r. przez Truskolaskich, odnowiona w 1933 r. staraniem Gubrynowiczów. W kaplicy znajduje się płyta nagrobna Bronisława Ludwika Gubrynowicza, profesora Uniwersytetu Warszawskiego, członka Akademii Umiejętności w Krakowie/ zm. 1933/.

Drewniany kościółek na Dolinie, wzniesiony w 1836 r.; obiekt ten zamieniony został pod koniec XVIII w. na cerkiew greckokatolicką pod wezwaniem Matki Boskiej Opieki. Od 1946 r. na powrót stał się świątynią rzymskokatolicką. Wewnątrz barokowy ołtarz z połowy XIX w. i sześć XIX- wiecznych ikon z ikonostasu z parami apostołów.

Pałac rodziny Małachowskich na Dolinie, wzniesiony na początku XX w. Piętrowa , murowana i otynkowana budowla powstała na planie prostokąta, na jednym z narożników wznosi się wieża, wewnątrz w kilku pomieszczeniach zachowały się neorokokowe dekoracje stiukowe na sufitach.

Dworek w Zasławiu, w którym w latach 1943-1944 zamieszkiwała Olga Sulimirska - właścicielka zasławskiego majątku.

Ruiny Klasztoru O.O. Karmelitów Bosych pochodzące z XVIII w. Ruiny usytuowane są na malowniczym wzgórzu, z trzech stron otoczonym wodami rzeki Osławy. Budowę klasztoru zakończono przed 1730 r. Jest to zespół barokowy o charakterze obronnym, wzniesiony z miejscowego piaskowca. Fundatorem klasztoru był Jan Franciszek Stadnicki. Do ruin prowadzi brama w murach obronnych, zaopatrzona w otwory strzelnicze, skierowana na jedyną drogę wiodącą niegdyś bezpośrednio do klasztoru. Obecnie do ruin można dojść ul. Klasztorną lub ul. Rzeczną W obrębie murów znajdował się kościół, klasztor, dwie baszty, piętrowa kordegarda, budynki gospodarcze. W 1772 roku wybuchł pożar, który wyrządził znaczne szkody w zabudowaniach, klasztor odbudowano aczkolwiek nigdy nie odzyskał swej dawnej świetności. Kolejny pożar w 1822 r. zniszczył całkowicie wiązanie dachowe klasztoru, a po 7 latach nastąpiła likwidacja klasztoru, część wyposażenia świątyni trafiła do kościoła parafialnego w Zagórzu, gdzie znajduje się do dziś. O niszczejące z roku na rok ruiny klasztoru O.O Karmelitów zatroszczyły się władze samorządowe Gminy Zagórz i tak oto w 2000 r. zespół klasztorny przeszedł na własność gminy. Obecnie, prowadzone są prace renowacyjne i zabezpieczające ten unikalny w skali kraju zabytek.